گاهی آنقدر راه گم می‌کنی که دیگر هیچ تابلویی نمی‌بینی. نه نشانه‌ای. نه چراغی.نه رهگذری که راه را بلد باشد. همه چیز تکرار شده. همه جاده‌ها شبیه هم. همه انتخاب‌ها بی‌نتیجه.   و تو ایستاده‌ای وسط یک بیابان بی‌آب و علف، با دلی پر از خستگی و چشمی تر از… بیشتر »

آدم که زمین می‌خورد، دستش می‌رود سمت چیزی که بگیردش. دیواری. میزی. شانه‌ای. دستی…   بعضی وقت‌ها اما هیچ‌کس نیست. هیچ دیواری. هیچ دستی. هیچ شانه‌ای.   آدم تنها می‌ماند با زمین خوردنش.   حضرت یوسف ماند. در چاه که بود، دستش به هیچ‌کس نرسید. در خانه… بیشتر »